Ένας εσωστρεφής εν καιρώ πανδημίας

Τα τελευταία χρόνια πολλοί, μεταξύ των οποίων κι εγώ, θεωρούν τον εαυτό τους εσωστρεφή. Μετά ήρθε μια πανδημία και δύο μεγάλα lockdown. Και τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: τι ήταν η πανδημία για έναν άνθρωπο που προσδιορίζεται ως εσωστρεφής; Μια ευλογία ή μια καταδίκη; Ας τα πάρουμε από την αρχή…

Καταλαβαίνοντας την ιδιοσυγκρασία ενός εσωστρεφούς ατόμου

Ο καθένας από εσάς, κατά πάσα πιθανότητα, είναι ή ξέρει κάποιο άτομο που είναι περισσότερο εσωστρεφές. Η λέξη εσωστρεφής, όμως, γίνεται δυστυχώς συχνά αντικείμενο παρεξήγησης, αφού φέρει μια αρνητική χροιά που δεν της ταιριάζει. Αντιθέτως, όπως και η αντίστοιχη λέξη introvert στα αγγλικά, είναι απλά ένας τύπος χαρακτήρα ανθρώπου. Το να είναι κάποιος εσωστρεφής δεν είναι κάτι αφύσικο και ούτε σημαίνει κατά ανάγκη ότι το άτομο είναι αντικοινωνικό ή σνομπ. Απλά έχουμε έναν διαφορετικό τρόπο να βλέπουμε και να απολαμβάνουμε τον κόσμο γύρω μας σε σχέση με τους εξωστρεφείς ανθρώπους.

Ο εσωστρεφής είναι ο τύπος ανθρώπου που συνήθως θα προτιμήσει να διαβάσει ένα βιβλίο, να δει μια ταινία, να ακούσει μουσική μόνος του στο δωμάτιο του παρά να βγει με μια μεγάλη παρέα σε ένα κλαμπ ή να γνωρίσει νέα άτομα. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχει ανάγκη ποτέ την κοινωνικοποίηση. Την επιθυμεί, αλλά σε μικρές δόσεις. Ακόμη, πολλά εσωστρεφή άτομα περνούν συχνά τον ελεύθερο χρόνο τους μοναχικά, αλλά αυτό δε συνεπάγεται πάντα ότι νιώθουν μοναξιά. Πώς επηρέασαν, λοιπόν, την ζωή ενός εσωστρεφούς αυτά τα πρωτοφανή γεγονότα που ζήσαμε τους τελευταίους μήνες;

Introvert & Lockdown Μέρος 1ο: Παράδεισος

Σε αυτό το σημείο, θέλω να ξεκαθαρίσω πως σε καμιά περίπτωση όσα θα ειπωθούν ισχύουν για κάθε εσωστρεφές άτομο, καθώς, όπως είναι φυσικό, ο καθένας είναι διαφορετικός. Το τεστ MBTI, για παράδειγμα, διακρίνει τουλάχιστον 8 διαφορετικούς τύπους εσωστρεφών ανθρώπων. Ό,τι ακολουθήσει έχει να κάνει με τις δικές μου εμπειρίες ως εσωστρεφές άτομο στο lockdown ή άλλες για τις οποίες έχω ακούσει ή διαβάσει.

Δε θα πω ψέματα, στο πρώτο lockdown, όπως φαντάζομαι και πολλοί άλλοι εσωστρεφείς, πέρασα μερικούς από τους πιο ευχάριστους μήνες της ζωής μου (προφανώς όχι λόγω του τρόμου ή των νεκρών, αυτά πάντα έχουν αρνητικό αντίκτυπο). Βρήκα τον ελεύθερο χρόνο που μου έλειπε. Επιτέλους μπορούσα να δω εκείνην τη σειρά που φαινόταν ενδιαφέρουσα, να διαβάσω εκείνο το βιβλίο που ποτέ δεν προλάβαινα, να αρχίσω να καλλιεργώ εκείνα τα χόμπι που πάντα ήθελα.

Ξαφνικά το να είσαι «μοναχικός λύκος» έγινε μόδα. Θεωρούσουν υπεύθυνο άτομο. Οπότε ένας εσωστρεφής, που ήταν μαθημένος στο να βρίσκει τρόπους να διασκεδάζει μόνος του και μέσα στο σπίτι, ήξερε πως να χειριστεί την κατάσταση του πρώτου lockdown. Ένιωσε ενδεχομένως καλύτερα με τον εαυτό του από ποτέ. Μπορούσε μάλιστα να προσφέρει ακόμα και ψυχολογική υποστήριξη σε εξωστρεφείς φίλους που δεν άντεχαν την καραντίνα. Πολλές έρευνες, ως αποτέλεσμα, έδειξαν ότι η καλή διάθεση των εσωστρεφών αυξήθηκε σε γενικές γραμμές έστω και σε μικρό βαθμό.

Introvert & Lockdown Μέρος 2ο: Έχει πολύ ακόμα;

Μετά από μια μικρή καλοκαιρινή παρένθεση, ο κορωνοϊός και η καραντίνα επέστρεψαν στα μέσα φθινοπώρου. Τώρα, όμως, τα πράγματα δεν ήταν ίδια. Δεν υπήρχε ο ίδιος φόβος, δεν υπήρχε η ίδια τήρηση μέτρων, όλοι ήξεραν τι να περιμένουν. Εδώ είναι που άλλαξαν τα πράγματα και για εμένα, όπως ίσως και για άλλους όμοιους μου.

Πλέον δεν ήταν μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Στην αρχή, φαινόταν πως θα περνούσα όσο καλά πέρασα και στην πρώτη καραντίνα. Ωστόσο, καθώς οι βδομάδες περνούσαν, άρχισα να βαριέμαι να βλέπω ό,τι σειρά είχε να μου προσφέρει το Netflix. Δεν είχα όρεξη να διαβάσω άλλα βιβλία, ούτε λογοτεχνικά, ούτε της σχολής. Και το 2ο lockdown κράτησε πολύ… Πολλές φορές ένιωσα πως υπήρχα μόνο σωματικά, πως ζούσα την ίδια μέρα σε επανάληψη. Κι όταν συνειδητοποιείς ότι έχεις φτάσει σε αυτό το σημείο, τότε καταλαβαίνεις την αρνητική επίδραση της καραντίνας. Συνειδητοποιείς ότι έχεις αρχίσει να χάνεις τον εαυτό σου…

Δεν ξέρω αν υπήρχαν άλλοι εσωστρεφείς (ή και εξωστρεφείς) άνθρωποι που ένιωσαν έτσι, αλλά υποψιάζομαι πως δεν είμαι ο μόνος. Πολλοί δε συνειδητοποιούν την αρνητική επίδραση που η καραντίνα μπορεί να έχει σε ένα εσωστρεφές άτομο. «Έλα μωρέ σιγά αυτός αντικοινωνικός ήταν ούτως ή άλλως», θα τους ακούσεις να λένε. Δεν πάει, όμως, έτσι. Κι ο εσωστρεφής μπορεί να νιώθει πλέον μόνος ίσως και πιο πολύ από ένα εξωστρεφές άτομο. Κι αυτό γιατί ο εσωστρεφής δύσκολα θα πάρει τηλέφωνο έναν φίλο του, δύσκολα θα οργανώσει μια κλήση στο Zoom, πιο δύσκολα θα αποφασίσει να πάει να βγει έξω με μια παρέα. Μπορεί να νιώσει πως στην πραγματικότητα δεν θέλει ή δεν του χρειάζεται κάτι τέτοιο. Προτιμά να βασιστεί σε όσα τον έκαναν χαρούμενα προ πανδημίας. Μέχρι να φτάσει να τα σιχαθεί κι αυτά και να βυθιστεί στην εσωστρέφεια και στην εσωτερίκευση των συναισθημάτων του.

Lockdown τέλος: Και τώρα;

Και να που πλέον η καραντίνα φτάνει στο τέλος της (ας ελπίσουμε οριστικά) και έπεται η επιστροφή στη λεγόμενη κανονικότητα. Αυτή η επιστροφή ενδέχεται να είναι πολύ δύσκολη, όμως, για πολλούς εσωστρεφείς ανθρώπους. Αλλά ίσως και ανατρεπτική.

Έτσι πως το βλέπω, υπάρχουν 2 δρόμοι που μπορεί να πάρει ένας εσωστρεφής κατά αυτήν την επιστροφή. Ο πρώτος είναι ο πιο δυσάρεστος και έχει να κάνει με το στίγμα που ενδέχεται να του άφησαν οι τελευταίοι μήνες. Τα social skills ενός εσωστρεφούς ατόμου (που ήταν ήδη λίγο μειωμένα πιθανόν) κατά πάσα πιθανότητα δεν καρποφόρησαν μέσα στην καραντίνα. Ακόμα κι ο ίδιος ο εσωστρεφής ενδέχεται να έχει πλέον συνηθίσει σε μια εντελώς μοναχική καθημερινότητα, η οποία, όμως, δεν θα είναι βιώσιμη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ακόμα και στην τελευταία απευκταία περίπτωση, ωστόσο, υπάρχει ελπίδα.

Και κάπως έτσι έρχομαι στην ελπιδοφόρα περίπτωση. Σε αυτήν την εκδοχή, ο εσωστρεφής άνθρωπος βγαίνει ξανά στον κόσμο έχοντας πρωτόγνωρη για τον ίδιο θέληση για κοινωνικοποίηση. Θέλει να γνωρίσει νέα άτομα, να παρτάρει με τους φίλους του, ακόμα και να κάνει πράγματα που παλιότερα δεν του άρεσαν, όπως να πάει σε ένα κλαμπ. Αυτό το αίσθημα ένιωσα τους λίγους μήνες του καλοκαιριού και ελπίζω να το ξαναζήσω τώρα.

Δεν ξέρω πως θα είναι η επιστροφή μου στην κανονικότητα. Την βλέπω ως μια μίξη των δύο παραπάνω δρόμων, ένας τρίτος δρόμος. Μια σταδιακή επανένταξη στην κοινωνία, μέχρι να θυμηθώ τουλάχιστον πως συζητάς με έναν άλλον άνθρωπο. Και πλέον θα είμαι ανανεωμένος. Θα έχω θέληση να ζήσω πιο πολύ από ποτέ. Πιστεύω αυτός ο τρίτος δρόμος είναι η ρεαλιστική επιλογή για κάθε introvert, έστω προς το παρόν. Θα είναι ένας δύσκολος δρόμος, αλλά θεωρώ πως το ταξίδι αξίζει…

Αν σας άρεσε αυτό το άρθρο, αφήστε ένα σχόλιο. Επίσης μην ξεχάσετε να γίνετε μέλη της όμορφης παρέας μας, γραφτείτε στο Forum μας και ακολουθήστε μας στα social media!

Leave a Reply

Your email address will not be published.