Σεξισμός προς τους άντρες: Τι είναι αυτό;

Σεξισμός προς τους άντρες: Τι είναι αυτό;

Σεξισμός. Όταν ακούς αυτήν τη λέξη πού πάει το μυαλό σου; Οι περισσότεροι σκέφτονται ρατσισμό, βία και στερεότυπες αντιλήψεις που απευθύνονται στο γυναικείο φύλο. Σωστά; Κι όμως, η σεξιστική συμπεριφορά δεν εκδηλώνεται μόνο προς τις γυναίκες αλλά και προς τους άντρες. Γιατί σεξιστής είναι ο Κώστας, ο οποίος θεωρεί πως η θέση της γυναίκας είναι στην κουζίνα αλλά σεξίστρια είναι και η Μαρία, που απαιτεί από τον άντρα με τον οποίο βγαίνει να την κερνάει συνέχεια και να της κάνει δώρα.

Τι; Δεν είναι σεξίστρια η Μαρία; Όσο μειώνει την γυναίκα να λες πως είναι μόνο για την κουζίνα, άλλο τόσο μειώνει και τον άντρα να λες πως είναι ένα κινητό ταμείο. Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα που όλοι τα βλέπουμε στην καθημερινότητά μας. Οι άντρες δεν πρέπει να κλαίνε, οι άντρες πρέπει να έχουν πολλές γυναίκες, οι άντρες πρέπει να μάθουν να οδηγούν. Όταν χωρίζει ένα ζευγάρι με παιδί, την επιμέλεια την παίρνει αυτόματα η μητέρα χωρίς να ελέγχει κανείς την πιθανότητα να είναι πιο ικανός ο πατέρας. Αν το καλοσκεφτούμε, όλα αυτά είναι παγιωμένες αντιλήψεις που δημιουργούν στο μυαλό μας μία εικόνα του σωστού άντρα, όπως συμβαίνει και με τα γυναικεία πρότυπα. Ποιος καθορίζει τον τέλειο άντρα;

Κι όμως, έχει σκεφτεί κανείς πως όσο καταπιεστική είναι η πατριαρχία για τις γυναίκες, άλλο τόσο είναι και για τους άντρες; Γιατί κάποιος άντρας μπορεί να μην θέλει να πηγαίνει με (πολλές) γυναίκες. Γιατί και οι άντρες είναι άνθρωποι και έχουν αισθήματα και θέλουν να κλάψουν κάπου κάπου. Γιατί μπορεί σε κάποιους να μην αρέσει η οδήγηση. Γιατί και οι άντρες είναι ικανοί να φροντίσουν ένα παιδί. Αν κάποιος δεν θέλει να ζήσει όπως του απαιτεί η κοινωνία, ζει τη ζωή που θέλει στα κρυφά. Κάθεται στο σπίτι του και την άλλη μέρα λέει στους φίλους του πως ήταν με γυναίκα για να μην τον πουν “πούστη”. Λέει πως δεν παίρνει ακόμα δίπλωμα γιατί δεν έχει χρήματα. Στεναχωριέται πίσω από την κλειστή πόρτα. Περιμένει πώς και πώς να δει το παιδί του και τον πνίγει το παράπονο “Γιατί να μη ζούμε μαζί; Θα έκανα πολύ καλή δουλειά”. Αλλά στους άλλους λέει “Τι να κάνω; Νόμοι”.

Ραντεβού, αυτή η μάστιγα. Ξέρεις, που η γυναίκα περνάει άπειρες ώρες να σκέφτεται τι θα φορέσει και μετά ντύνεται, στολίζεται και πηγαίνει όσο πιο εντυπωσιακή γίνεται. Το ζευγάρι βρίσκεται, κάθονται σε κάποιο μαγαζί και παραγγέλνουν. Τρώνε, πίνουν, διασκεδάζουν και φτάνει η ώρα να πληρώσουν. Εκεί παίζουν δύο σενάρια. Κερνάει ο άντρας ή μισά μισά; Από ευγένεια, βγάζουν και οι δύο το πορτοφόλι τους. Ο άντρας κάνει νόημα στη γυναίκα να το βάλει μέσα και η γυναίκα χαμογελάει. Το καλό σενάριο. Ο άντρας πληρώνει τα δικά του και η γυναίκα τα δικά της. Το κακό σενάριο. Εκείνη ξινίζει ελαφρώς και σκέφτεται μα καλά, γιατί δεν κέρασε; Πολλοί συμφωνούν με αυτό αλλά κανείς δεν σκέφτεται πως αφού και τα δύο φύλα μπορούν να δουλέψουν και να έχουν χρήματα, μπορούν και να πληρώσουν αυτό που καταναλώνουν. Ο άντρας δεν είναι ταμείο, η κοινωνία έχει προχωρήσει.

Βέβαια ακόμα και με αυτά τα παραδείγματα, κανείς δεν θα κάτσει να ασχοληθεί για το αν η κοινωνία είναι σεξιστική και ως προς τους άντρες και όχι μόνο ως προς τις γυναίκες. Γιατί οι άντρες πάντα είχαν δικαίωμα ψήφου. Γιατί οι άντρες πάντα μπορούσαν να δουλέψουν. Γιατί οι γυναίκες στον δρόμο κινδυνεύουν από άντρες. Αλλά δεν είναι όλοι οι άντρες ίδιοι. Η κοινωνία όμως θέλει να περάσει το δικό της πρότυπο, το οποίο διαιωνίζεται από αυτούς “της παλιάς σχολής” και κάποιες γυναίκες. Όλοι, όμως, θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα να φέρονται όπως θέλουν και να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες και για τα δύο φύλα. Να μη γέρνει πουθενά η ζυγαριά. Πολλά ζητάμε;

Leave a Reply

Your email address will not be published.