Δικές σας τρομακτικές ιστορίες

Δικές σας τρομακτικές ιστορίες

Σας ζητήσαμε να μας στείλετε στο Instagram δικές σας τρομακτικές ή μεταφυσικές εμπειρίες. Και για να μην νιώθετε ότι είστε οι μόνοι που τους συμβαίνουν τέτοια πράγματα, έχουμε και τη δική μας εμπειρία εδώ (έχει και συνέχεια).

Το στοιχειωμένο υπόγειο

Όταν ήρθα στην Πάτρα, έμενα σε ένα σπίτι που το υπόγειο ήταν διαμέρισμα. Εκεί έμενε ο ιδιοκτήτης και πέθανε. Εμείς ήμασταν οι πρώτοι ενοικιαστές. Το σπίτι ήταν μια χαρά, στο υπόγειο συνέβαιναν περίεργα πράγματα, όμως. Πολλά βράδια, μας ερχόταν μυρωδιά λουλουδιών, λένε ότι αυτό μυρίζεις όταν περνάει κάποιο πνεύμα από δίπλα σου. Και όταν κάποιος έμενε μόνος του κάτω, ακούγονταν θόρυβοι. Πολλές φορές ξενυχτούσα για να διαβάσω, έκανα μπάνιο πριν κοιμηθώ και για να μην ενοχλώ πήγαινα στο υπόγειο να στεγνώσω τα μαλλιά μου. Ένα βράδυ κατέβηκα κάτω και άκουσα κάτι να χτυπάει το παράθυρο. Κοίταξα και δεν ήταν κανένας. Έβαλα το πιστολάκι στην πρίζα και δεν δούλευε. Λέω “δεν πειράζει, ίσως πάω στο υπνοδωμάτιο (του υπογείου, στο οποίο δεν είχα κάτσει ποτέ πάνω από όσο ζούσαμε εκεί, πήγαινα μόνο αν έπρεπε να πάρω κάτι)”. Το πιστολάκι άρχισε ξαφνικά να λειτουργεί. Με είχε ακολουθήσει και η γάτα μου, οπότε όταν στέγνωσα τα μαλλιά μου έψαχνα να τη βρω. Την άκουσα να νιαουρίζει στο δωμάτιο. Μπήκα μέσα και τη βρήκα πάνω στο κρεβάτι να κοιτάει αγριεμένη την ντουλάπα. Σκέφτηκα ότι ίσως μπήκε κλέφτης, την άνοιξα να δω και δεν ήταν κανένας. Αγχώθηκα γιατί μου είχε πει και η μαμά μου ότι άκουγε διάφορους ήχους στο υπόγειο, πήρα τη γάτα μαζί μου πάνω και πήγαμε για ύπνο. Πίστευα ότι ίσως ήταν όντως στοιχειωμένο το υπόγειο και πολλά βράδια καθόμουν εκεί μήπως δω κάτι πιο πιστευτό αλλά δεν έγινε τίποτα άλλο πέρα από ήχους ή μυρωδιές. Τέλος πάντων, μετά από λίγο καιρό μετακομίσαμε και ένας από τους λόγους ήταν όλα όσα συνέβαιναν κάτω (η αλήθεια είναι πως εμένα δεν με χάλαγε).

Πίνακας Ouija

Με την παρέα μου σκεφτόμασταν καιρό να παίξουμε τραπεζάκι (ή ποτηράκι ή Πίναας Ouija* ή Πίνακας των Πνευμάτων). Είμαι φοιτητής στη Θεσσαλονίκη και είχα αλλάξει πρόσφατα σπίτι. Έφτιαξα έναν πίνακα από ένα παλιό ράφι και ανεξίτηλο μαρκαδόρο. Έβαλα ένα ποτήρι για σφηνάκι στη μέση του πίνακα περίπου, πάνω στο γράμμα Ξ, το έβγαλα φωτογραφία να το δείξω στα παιδιά και πήγα να κοιμηθώ. Σκεφτόμουν τι θα λέγαμε το επόμενο βράδυ που θα παίζαμε. Στην αρχή λέω θα πούμε “είναι κανείς εδώ;” και “αν είσαι εδώ, δώσε μας ένα σημάδι”. Μόλις το σκέφτηκα αυτό, άκουσα ένα τρίξιμο στο πάτωμα και έναν ήχο σαν να γλιστράει ένα ποτήρι. Νόμιζα ότι θα ήταν από την κούραση επειδή ήμουν άυπνος. Το επόμενο πρωί είδα ότι το ποτήρι ήταν στην άκρη του πίνακα, πάνω στη λέξη ναι. Λόγω καραντίνας γύρισα στο πατρικό μου στη Λευκάδα και ψάχνω σπίτι.

Και πολύ καλά κάνεις.

*Ο πίνακας Ouija είναι ένας πίνακας για να επικοινωνείς με πνεύματα. Βάζεις το δάχτυλό σου πάνω σε ένα ποτήρι και κουνιέται, δείχνοντας γράμματα ή λέξεις. Δες την εικόνα για να καταλάβεις πώς είναι.

Ιδιαίτερα μαθήματα

Όταν πήγαινα Γυμνάσιο έκανα μαθήματα πιάνου στο σπίτι μου. Μία μέρα, η καθηγήτριά μου μου ζήτησε να κάνουμε μάθημα στο σπίτι της επειδή είχε κάποιες δουλειές και δεν θα προλάβαινε να έρθει. Έφτασα λίγο νωρίτερα και είδα ένα μηχανάκι απ’έξω οπότε υπέθεσα ότι έχει άλλο μάθημα, αφού άκουσα και μουσική. Έκατσα για λίγο απ’έξω μέχρι να πάει 7 η ώρα να χτυπήσω το κουδούνι. Είδα έναν άντρα να βγαίνει από το σπίτι. Με ρώτησε τι κάνω έξω από το σπίτι του και του εξήγησα. Μου είπε “καλό μάθημα” και έφυγε. Όσο μιλούσαμε πέρασε η ώρα και πήγε 7:05. Είδα την καθηγήτριά μου να έρχεται απ’έξω και μου είπε ότι άργησε επειδή δεν έβρισκε να παρκάρει. Σκέφτηκα ότι πιάνο θα έπαιζε μάλλον ο γιος της. Μπήκαμε στο σπίτι και είδα τη φωτογραφία του άντρα που συνάντησα πριν λίγο. Τη ρώτησα ποιος είναι και μου είπε “ο άντρας μου”. Τη ρώτησα αν ξέρει κι εκείνος πιάνο και μου είπε ότι έχει πεθάνει. Μετά, όπως κουβεντιάζαμε, μου είπε ότι ήταν μόνη της εκείνες τις μέρες γιατί ο γιος της είχε πάει ταξίδι. Της είπα ότι όσο περίμενα άκουσα κάποιον να παίζει πιάνο και νόμιζα ότι είχε κι άλλο μάθημα. Δεν φάνηκε να της έκανε εντύπωση, απλώς χαμογέλασε κοιτώντας τη φωτογραφία.

Εγώ δεν θα ξαναπήγαινα σε σπίτι καθηγητή για ιδιαίτερο ποτέ ξανά.

Στον λαιμό να σου κάτσει κι εσένα να σου σκάσουν τα λάστιχα

Τα είχα με ένα αγόρι 3 χρόνια που, χωρίς να το ξέρω άρεσε σε μια φίλη μου. Με εκείνη την κοπέλα γίναμε φίλες όσο τα είχα ακόμα μαζί του και μετά έμαθα πως με πλησίασε με σκοπό να μας χωρίσει. Εν τέλει το κατάφερε και τα έφτιαξαν. Ένα βράδυ πήγα για φαγητό με μια παρέα και τον είδα να έρχεται μαζί της με το μηχανάκι. Χαιρετηθήκαμε πολύ τυπικά και όταν τους έφεραν το φαγητό και είδα την άλλη έτοιμη να φάει σκέφτηκα “Στον λαιμό να σου κάτσει”. Και της έκατσε και πνιγόταν για αρκετή ώρα. Κατά τα άλλα φάνηκαν να περνάνε καλά και ήταν όλο αγκαλιές και φιλιά. Θύμωσα λίγο, γιατί δεν είχε περάσει ούτε μήνας από τότε που χωρίσαμε και βγήκα έξω για τσιγάρο. Κοιτούσα το μηχανάκι του και πάνω στα νεύρα μου σκέφτηκα να του σκάσω τα λάστιχα αλλά δεν το έκανα. Έφυγα και το ίδιο βράδυ με πήρε ο πρώην μου τηλέφωνο να με ρωτήσει αν εγώ του έσκασα τα λάστιχα όταν βγήκα έξω. 2/2 οι ευχές μου, από’δω και πέρα θα εύχομαι πιο πρακτικά πράγματα όπως να μου βάζουν 10άρια στη σχολή.

Μπορείς να ευχηθείς να πιάσω το τζόκερ;

Κατάρες

Ήμουν στον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι και περίμενα την κοπέλα μου. Ήρθε μία γυναίκα και μου είπε ότι μπορεί να διαβάσει το χέρι μου. Της είπα όχι και εκείνη τη στιγμή ήρθε η κοπέλα μου. Επέμενε αυτή και η κοπέλα μου δέχτηκε. Της είπε κάποια πράγματα, πολλά από αυτά ίσχυαν ή ήταν πράγματα που περίμενε να συμβούν και ζήτησε 2 ευρώ για να πει κι άλλα. Της έδωσε και μετά της είπε ότι θα χωρίσουμε και ότι με 10 ευρώ θα δει και το δικό μου χέρι και θα “μαγέψει” την αγάπη μας. Εγώ νευρίασα και είπα στην κοπέλα μου να φύγουμε αλλά η άλλη μας ακολουθούσε από πίσω και επέμενε. Πέρασε λίγη ώρα που προσπαθούσα να τη διώξω και γύρισα και της είπα “Μωρή σύρε και γα*****, μας έχεις σκοτίσει εδώ μισή ώρα”. Αυτή γυρνάει ήρεμη, με κοιτάει στα μάτια και μου λέει “Τίποτα καλό να μη σας βρει“. Φύγαμε και μετά από λίγο μας έπιασε κάτι, σαν ζαλάδα. Κάτσαμε κάπου να φάμε μέχρι να νιώσουμε καλύτερα. Όταν ήρθε η ώρα να πληρώσουμε, είδαμε ότι έλειπαν όλα μας τα λεφτά από τα πορτοφόλια ενώ δεν τα είχαμε βγάλει καθόλου, μαζί και οι κάρτες μας. Αφήσαμε τις ταυτότητές μας στο μαγαζί, ακυρώσαμε τις κάρτες μας και πήγαμε στο σπίτι της κοπέλας μου, που ήταν πιο κοντά, να πάρουμε χρήματα να πληρώσουμε. Μόλις τελείωσε όλο αυτό, πηγαίναμε σπίτι μου με το αυτοκίνητό της και τρακάραμε αλλά, πάλι καλά, δεν έπαθε κανένας τίποτα. Το περίεργο είναι ότι τρακάραμε γιατί μας έπιασε πάλι η ίδια ζαλάδα.

Σκατά, μόνο αυτό έχω να πω.

Αν σας άρεσε και θα θέλατε να κάνουμε κι άλλο τέτοιο άρθρο, αφήστε σχόλιο από κάτω. Επίσης, αν αποφασίσουμε να κάνουμε κι επόμενο, θα το ανακοινώσουμε στο Instagram όπου θα μπορείτε να μας στείλετε τις ιστορίες σας.

Leave a Reply

Your email address will not be published.